Mi mamá me mima Julio 14, 2007
Posted by breavman in Fernanda.2 comments
Mamá me ama.
Sabe lo que me conviene.
Sabe lo que debería haber hecho y lo que debo hacer.
Va al super por mí. Hace la cena por mí. Plancha la ropa por mí. Compra la ropa por mí.
Decide por mí. Si no la sigo se pone triste.
Te entrego mi vida porque tú me la diste, o salgo corriendo y me escondo?
Como te quiero, me hace llorar el verte triste.
No me digas nada.
Astromía Julio 7, 2007
Posted by breavman in Fernanda.add a comment
En el andén era las 8.30 am y escuchaba a dos abuelos:
- A xente xove agora está tola del todo. Tanto estudiar volvense tolos.
- Tes razón. Mais valería estar sachando no campo que lendo tantos libros…o cerebro non da pra tanta cousa. Así andan os probes…
- Eu non leo nada. Eu soio teño un libro que ten tantos anos coma min. é un libro de astromía..e eso si que me gosta…a astromía vólveme toliño del todo. Iso das estrelas é unha cousa increible. Leo ese libro e vaiseme a cabeza.
-Ti lees de astromía? E logo dis q non lees nada. ..Ti eres moi estudioso. Ten coidado que xa non temos idade pra isas cousas
Aparecer en la nueva película de Woody Allen Julio 3, 2007
Posted by breavman in breavman.add a comment
Mi corazón está lleno de envidia. A unos amigos de Fernanda y mios les han propuesto participar en la nueva película de Woody Allen.
Las condiciones requeridas para el trabajo eran ser una pareja angloparlante con niños.
Me muero de ganas de veros en la gran pantalla bajo las ordenes del despistado de Manhattan.
Mucha suerte, chicos
Coincidencias: 28 de agosto (1) Julio 1, 2007
Posted by breavman in breavman.1 comment so far
He estado leyendo un par de libros de Auster en las últimas semanas y sin querer me he puesto a recordar las coincidencias que han marcado mi vida.
El mismo día que nací yo, aunque en distintos años, nacieron muchas personas que de un modo u otro han sido importantes en mi vida.
Uno de ellos fue el abuelo de mi amigo C.Z., un hombre mayor, calvo, con gafas de enormes cristales que solía sentarse en un sillón con orejas junto a una ventana soleada que daba al parque. He sido amigo de C.Z. desde la más tierna infancia y hoy en día seguimos viéndonos y hablando con tanta frecuencia como podemos. Nuestros padres se conocían del trabajo y viviamos en la misma calle, en portales consecutivos. Siempre quedabamos a jugar en una casa u otra y los fines de semana ibamos a casa de sus abuelos. Pasabamos allí la tarde jugando al Comodore 64 y su abuela nos preparaba las meriendas más increíbles que se han preparado nunca. Incluían bocadillo de chorizo, leche, donut, plátano y puede que alguna cosa más. Cada fin de semana saludaba a aquel hombre venerable sentado en el salón. Yo le respetaba y también le tenía un poco de miedo.
Su abuelo murió, creo que a causa de una embolia. Yo era pequeño, debía de tener 7 u 8 años. Fue el primer funeral al que fuí en mi vida. Fue en la iglesia de La Paz que está muy cerca del piso donde vivía mi familia por aquel entonces. Mi amigo C. Z. estaba sentado en las bancas de delante con sus padres y yo estaba sentado atrás, bastante lejos. No me acuerdo bien, pero me parece que yo había ido solo. Recuerdo que quería adelantarme y estar con C. Z. Lloré por su abuelo como si fuera el mio propio.
Aquel hombre nació el mismo día que yo y su muerte fue la primera muerte de mi vida.
